सडक र भुइँमान्छे !

-

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

प्रीय सुनगाभा

-
Image
  प्रीय सुनगाभा प्रीय सुनगाभा ,             तिन्ताका तिमी अनकन्टारमा, निर्जनमा , निर्धक्क, निर्भिक भइ कोपिलमा परिणत हुंदैथियौ । अनायासै मलाई पहिलो हेराइमा नै प्रेम भएछ । म त्यहिं रोकिएं । जहां तिमी फक्रींदैथियौ । हो त्यहि अनकन्टार निर्जन जंगलमा । मेरि प्रीय सुनगाभा, मैले तिमीलाइ कोपिला स्वरुपमा हेरिरहें । नछोईकनै अगाध प्रेम गरिरहें । गरिरहें भन्दा अतिसयोक्ति हुन्छ ; म बाट प्रेम भैरह्यो । अगाध । निर्बाध । एकदम गाढा प्रेम । बेशर्त । बेझिजक । तिमीलाइ तबसम्म हेक्का समेत थिएन कि म तिम्रो प्रेमको गहिराईको चरम बिन्दुमा गोता लगाइसकेछु । अनि प्रेमको उचाईको चरम शिखरमा आरोहण गरिसकेछु । म माथि परेको प्रभुको अनुकम्पा देखेर मेरो मन आल्हादित थियो । म प्रेमको चरमोत्कर्षमा आंखाबाट मोति बर्षाउथें - तिम्रो पाउमा । तेतिन्जेल सम्म पनि तिमीलाइ पत्तै थिएन । मेरो अस्तित्वको तिमीलाई कुनै आभाष नै थिएन । सुनगाभा , कति सुन्दर थिए ति मेरो एकतर्फी प्रेमको चरमोत्कर्षका क्षणहरु । दिनहरु । अनायासै एक दिन प्रेमको उन्मादमा मातिएर, बेहोशिएर तिम्रो समिप पुगें । तिमीलाई जताउने रहर भो "तिमी...
Read more

कैदखाना [अकविता]

-
प्रीय मित्र, तिमी 'कैदी' हौ त्यो कैदखानाको जो जिर्ण भै ढल्दैछ खोपीका डण्डीहरुमा खिया लाग्दैछन् बन्द द्वारमा धमिरा लाग्दैछन् दिवारहरु चर्किंदैछन् जञ्जिरहरु खिईदै छन् एक स्वासमैं एक झट्कामैं तिमी कैदखाना बाट मुक्त हुन सक्छौ तर मित्र… तिमी लाचार छौ विवश छौ तिम्रो खोपडी दास भएको छ तिमीलाई ज्ञात छैन समाजद्वारा युगौं-युगदेखी मुक्तीको नाउँमा 'अमृत'को घडाबाट  'दासत्वको बिष' पिलाइएको छ मित्र तिमी दास जन्मियौ दास हुर्कियौ दास नै जवान भयौ तिम्रो दासत्व बडो प्राचिन छ तिमिलाई स्मरण नै छैन कि - तिमी दास हौ तिमी एक बिस्मृत रोगी हौ तिमीले भुलिसक्यौ  कि - तिमी 'देव' हौ (एक श्रापित देव) त्यसैले त मित्र… जंञ्जीरलाई आभूषण ठान्छौ बन्द द्वारलाई सुरक्षा ठान्छौ कैदखानालाई घर ठान्छौ र निरन्तर श्रीङ्गार्छौ आफ्नो कैदखानाका भित्ताहरुलाई जंञ्जीरहरुलाई बन्द द्वारहरुलाई… मुक्ती के हो ? तिमीलाई ज्ञात नै छैन त्यो तिम्रो कल्पजगत भन्दा दूर छ धेरै दूर ! तिमी लड्न सक्थ्यौ दासत्व बिरुद्ध तर मित्र… कसैले तिमीलाई बन्दी बनाईरहेकै छैन तिमी त स्वयं आफ्नै निमित्त बिशाल कैदखाना बनाउछौ …र कैद गर्छौ ...
Read more

••••कर्म••• { एउटा अ'कथा}

-
Image
         "ऊ" अर्थात "तिमी"; अर्थात "म"; अर्थात "ऊ"; अर्थात "हामी" । यो हाम्रो कथा हो; अर्थात हाम्रो ब्याथा हो; अर्थात हाम्रो जिन्दगी हो । त्रिकाल मत्लब तिन काल । तिन समय । भूत, बर्तमान र भविष्य । यो घटना हो त्रिकाल समयको । अर्थात कालचक्रमा कहिल्यै पनि घट्न नछोड्ने कथा अर्थात ब्याथा । कथाको नियम अनुसार कालचक्रको भूत अंशबाट सुरु गर्छु । ब्याथा एस्तो छ अर्थात कथा……        अनन्त: कालचक्रको एक सुक्ष्म कण बराबरको समयको कुरो हो "ऊ" हो । ऊ एक अर्धचेत प्राणी थियो । सिधा बाटोमा लड्खडाउँदै हिंड्थ्यो । नशामा चुर जँड्याहा जस्तै । थोरै होश जस्तो । थोरै बेहोश जस्तो । अधकल्चो । अधमरो । त्यो शहरमा मात्र उस्लाई हेर्दा निन्द्रामा हिंड्ने रोग लागेको रोगी जस्तो लाग्थ्यो । …तर त्यो शहरमा सबै मानव जातीहरु यहि रोगले ग्रसित पाइन्थ्यो । अरुको कुरा पछि गरौंला । ऊ पात्रमा फोकस गरौं एक्छीन् । ऊ सबैकाम गर्थ्यो अर्धचेतावस्थामैं । नित्यकर्म देखी शास्त्रीय ज्ञान, कुटनिती, राजनीति हरेक क्षत्रमा अब्बल । उस्लाई था थिएन ऊ एक स्लिपवाकर हो जो तन्द्रामा हर चिज गर्छ ...
Read more